تفریحات آبی

آکوا اسپینینگ

تاریخچه اسپینینگ اسپینینگ در سال ۱۹۸۰ به وسیله مربی به نام Johnaten به وجود آمد. این تمرینات استفاده از المان های اصلی ورزشکاران را برای مردم عادی در همه سطوح آمادگی جسمانی فراهم آورده، بر خلاف عقیده عمومی، اسپینینگ تنها یک برنامه گروهی و پر انرژی همراه شدن با یکدیگر تصویر خلاق و هماهنگی کامل بدن و ذهن است و همه سنین را با هر توانایی که داشته باشند با خود همراه می کند. این رشته توسط دوچرخه سواران حرفه ای مخصوصا دوچرخه سوارانی که در کوهستان مجبور بودند ساعت ها سواری کنند و چرخ بزنند طراحی شد تا بدن خود را آماده و بتوانند ساعت ها در کوهستان دوام بیاورند.

ورزش اسپینینگ یک راه خوب برای مصرف کالری و تقویت ماهیچه ها است. کلاس های این ورزش در باشگاه های بدنسازی و در شرایط نور و موزیک مناسب برای ایجاد یک محیط پر انرژی، برگزار می گردد. مربی اسپینینگ، در تمامی مراحل آن از جمله گرم کردن، دوی سرعت، صعود کردن و در انتها خنک کردن، ورزشکاران را راهنمایی می کند. شما نیروی خود را برای پدال زدن روی دوچرخه کنترل می نمایید. وسایلی که برای آن نیاز دارید شامل لباس و کفش ورزشی، حوله و بطری آب می باشد.

در کلاس های اسپینینگ چه اتفاقی رخ می دهد؟ تصور کنید یک کلاس ورزشی پر از دوچرخه های اسپینینگ که ورزشکاران بر روی آنها به شدت در حال پدال زدن هستند. رقص نور و موزیک، کاملا فضای سالن را پر کرده و مربی روی دوچرخه، به وسیله یک هدست در حال راهنمایی ورزشکاران می باشد.

ورزشکاران آنقدر پدال میزنند تا خیس عرق شوند. اسپینینگ یک ورزش جدید است که ورزشکاران به صورت گروهی در آن شرکت کرده و به طور معمول بین ۳۰ الی ۷۵ دقیقه به طول می انجامد. کلاسها، به وسیله مربی ورزشی در مراحل مختلف آن هدایت و رهبری می شود، از گرم کردن گرفته تا مراحل سخت و در پایان خنک کردن. شدت ورزش در اسپینینگ متاثر از عوامل زیر است – آهنگ و تعداد پدال زدن. – مقاومت پدال در برابر فشار ورزشکار که قابل تنظیم می باشد.

– با توجه به موقعیت قرارگیری ورزشکار، که به صورت نشسته یا ایستاده بر روی دوچرخه قرار گیرد. اسپینینگ (spinning) یک ورزش مفید برای بهبود وضعیت قلبی عروقی و کاهش چربی های موضعی می باشد.

چگونه این ورزش برای سلامتی بدن مفید است

 

۱- اسپینینگ پاها را قوی می کند. استفاده از دوچرخه، بدون تحمل فشار خاصی، سبب تقویت ماهیچه های پا و عضلات ران، باسن و تاندونها میشود. اگر به دنبال پاهای قوی هستید، اسپینینگ بهترین راه حل است.

۲- اسپینینگ سبب بهبود چربی سوزی می گردد. سوختن چربی ها زمانی اتفاق می افتد که ضربان قلب به ۶۵ الی ۷۵ درصد از حداکثر ممکن برسد. شما میتوانید تعداد ضربان قلب خود را به صورت دستی و یا با استفاده از مانیتور موجود در دوچرخه های کلاس ورزش اندازه گیری نمایید. با اندازه گیری صحیح ضربان قلب، از دوچرخه می توان برای کاهش چاقی های موضعی و در نتیجه کاهش وزن بهره برد. بر روی دوچرخه های اسپینینگ به راحتی می توانید با حفظ شرایط، به ۲۰ دقیقه لازم جهت بهبود چربی سوزی برسید.

 

 

گردشگری، برنامه های زیر در حوزه پژوهش برای توسعه گردشگری سلامت و رفع موانع آن قابل طرح می باشند

نظام جامع توریسم سلامت :  یکی از مسائلی که در زمینه توریسم سلامت در سطح سیاست گذاران و مدیران کشور وجود دارد، تعدد مراکز دولتی متولی توریسم سلامت در کشور است. سازمان صنایع دستی و گردشگری، وزارت بهداشت، وزارت امور خارجه، وزارت رفاه، استانداری ها، شرکتهای بیمه و حتی اتاق بازرگانی، هر یک از دیدگاه خود این صنعت را مدیریت می کنند که گهگاه به موازی کاری می انجامد. هر چند در سازمان گردشگری و صنایع دستی شورایی تحت عنوان شورای سیاست گذاری توریسم درمانی تشکیل شده است که از برخی از این نهادها، نمایندگانی در آن حضور دارند، اما به نظر می رسد این شورا بیشتر جنبه اجرایی داشته باشد. طرح مطالعه نظام جامع توریسم درمانی به بررسی نهادهای دولتی متولی این صنعت در کشور می پردازد و جایگاه هر کدام از آنها و نیز وظایف آنها را در قبال این صنعت و براساس حوزه مسئولیت آنها، مورد مطالعه قرار میدهد.

نظام اطلاع رسانی توریسم سلامت :  یکی از نقاط ضعف عمده صنعت توریسم سلامت در کشور که منجر به عدم آگاهی گردشگران درمانی داخلی و خارجی از قابلیتهای توریسم سلامت می شود، فقدان اطلاع رسانی مناسب از امکانات توریسم سلامت در ایران است. لذا برقراری سیستمهای ارتباطات نوین و تبلیغات گسترده در سطح جهانی امری ضروری است.

خصوصی سازی صنعت توریسم سلامت : بررسی رویکردهای خصوصی سازی صنعت گردشگری سلامت با حفظ نقش نظارتی دولت از راهکارهای بنادین توسعه صنعت تورسیم سلامت در کشور می باشد. البته بایستی توجه داشت که بخش خصوصی فعال در این عرصه استانداردهای لازم برای فعالیت را داشته باشد.

استقرار دهکده های سلامت: مناطقی که علاوه بر موقعیت مناسب زیست محیطی، داشتن جاذبه های گردشگری و زیرساخت های ارتباطی در نقاط مختلف کشور، دارا بودن قابلیت احداث مجموعه های توریستی و کلینیک های درمانی تخصصی هم جهت با شرایط طبیعی آن منطقه، توانایی تبدیل شدن به دهکده سلامت را خواهند داشت. بر طبق آمار موجود، تقریبا در تمام استان های کشور آبگرم های طبیعی وجود دارند. هر کدام از آنها خواص پزشکی به خصوصی داشته و مناطقی جذاب برای گردشگران محسوب می شوند. همچنین وجود گیاهان داروئی خاص و یا اشکالی از طب سنتی در برخی از نقاط کشور، باعث ایجاد فرصتی برای دهکده سلامت و پتانسیل لازم برای تبدیل شدن به مراکز درمانی (مثل داروخانه گیاهان سنتی و غیره) شود. این دهکده ها در کشورهای مختلف از جمله هند و آمریکا شکل گرفته اند و در ایران هم در چند نقطه از کشور در دست مطالعه و یا بعضا اجرایی شده است. اما به نظر می رسد هنوز مطالعه جامعی در این خصوص صورت نگرفته و طرح مدونی تهیه نشده است. از سوی دیگر از آنجایی که چنین ایده ای در ایران جدید بوده و هنوز بطور گسترده عملیاتی نشده است، به نظر می رسد تهیه طرحی که بطور همه جانبه و از دیدگاه مختلف اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی بپردازد و نیز مطالعه تجارب مربوطه کشورهای دیگر، به ترغیب سیاست گذاران برای احداث چنین مناطقی با رویکردهای علمی و بومی کمک خواهد نمود.

به منظور بهبود خیلی از بیماری های جسمی و روحی بدون استفاده از داروهای شیمیایی، با روش ها و درمان های طبیعی کاملا امکانپذیر است. در سفرهای درمانی امکان استفاده بهینه از عوامل طبیعی مثل چشمه های آبگرم، لجن های طبی دریاچه ها، آفتاب و عناصر طبیعی مثل سکوت کویری و طنین آبشار و غیره فراهم می آید و درمان هایی مثل آب درمانی، مدیتیشن و آبشار درمانی با حضور متخصصین صورت می پذیرد. از مناطقی که در ایران به این منظور استفاده می شوند، می توان به چشمه های آبگرم منطقه سرعين، لجن درمانی در کرانه های دریاچه ارومیه ، آبشار درمانی در کنار آبشار نوا و مدیتیشن در کویر مرنجاب اشاره نمود. در حالت کلی مناطق زیر در بحث دهکده سلامت، در کشور در حال مطالعه و یا اجرایی شدن می باشند :

* سرعین اردبیل

* آبگرم دهلران در استان ایلام

* درکه در ارتفاعات شمال تهران در اراضی کهمیزدره

* شاندیز مشهد

* آبگرم محلات در استان مرکزی

* جزیره کیش

 

گردشگری دریایی

بسیاری از ورزش های آبی که در فصل گرما مورد استفاده عموم مردم قرار می گیرند، سابقه ای ورزشی و مسابقه ای دارند و هم اکنون در سطح جهان رقابت هایی برای آنها برگزار می شود، اما بنا به دلایلی مورد توجه مردم عادی نیز قرار گرفته اند. جت اسکی از این موارد است که این روزها یک تفریح برای مردم در فصل گرما محسوب میشود و جدا از سواحل دریاها، دریاچه های مصنوعی هم پایگاهی برای استفاده از جت اسکی است. در میان این تفریح ها رشته هایی وجود دارند که دشوارترند و نیاز به آموزش دارند. به طور مثال قایق بادبانی تنها استفاده از نیروی باد برای به حرکت درآوردن قایق نیست بلکه باید آموزش های مختلفی چون جهت یابی نیز دیده شود. این تفریح ها در سال های اخیر مورد توجه ایرانی ها قرار گرفته است. سواحل دریای خزر و خلیج فارس پایگاه های اصلی این تفریح های آبی محسوب می شوند. البته سواحل خزر در فصل گرما و سواحل خلیج فارس در فصل سرما مکانی مناسب برای تفریح های آبی می باشد. اکثر این رشته های ورزشی آبی که جنبه تفریحی دارند جزو تفریح های گرانقیمت محسوب می شوند و تمام اقشار جامعه نمی توانند از آنها استفاده کنند. تازگی و وارداتی بودن تجهیزات این رشته های آبی باعث شده تا آنها در مجموعه رشته های گران قیمت قرار بگیرند.

پاراسل : پاراسل چتر نجاتی می باشد که به طور ویژه برای بستن و کشیده شدن به دنبال قایق طراحی شده است. شما می توانید از نمایی هیجان انگیز از افق و آب به همراه سواری توأم با تفریح و سرگرمی لذت ببرید. عملیات تجاری پاراسل در سرتاسر جهان برگزار می شوند و انجمنهای پاراسل بسیاری وجود دارند که انجام این ورزش را در قالب مسابقات نیز اداره می نمایند. پاراسل را هم می توان در گروه ورزش های آبی و هم در گروه تفریحات هوایی قرار داد و در واقع می توان گفت، پاراسل نقطه مشترک بین تفریحات آبی و تفریحات هوایی است. در این ورزش فرد استفاده کننده با کمک پرسنل مجرب، با قرار گرفتن درون جلیقه نجات دیگر و تجهیزات به چتر پاراسل متصل شده و با حرکت قایق به آرامی اوج می گیرد. با سرعت گیری و پیش روی قایق ارتفاع چتر نیز افزایش یافته و در کنار هیجان بالا، چشم انداز بسیار زیبای دریا و ساحل را به ارمغان می آورد.

پس از پایان عملیات پاراسیلینگ که در حدود ۱۰ دقیقه به طول می انجامد، قایق به نزدیکی ساحل بازگشته و چتر به آرامی در محدوده معین فرود می آید. پاراسل به تازگی در شمال و جنوب و جزایر ایران فعالیتش را آغاز کرده و برای کشور تازگی دارد. البته به دلیل قیمت بالای این تفریح اقبال عمومی زیادی از این رشته نشده و بیشتر مردم ترجیح میدهند جت اسکی یا دیگر تفریح های آبی را تجربه کنند.

كايت سورفينگ

ویک بوردینگ  : تصور کنید در حالی که دارید به دنبال یک قایق پرسرعت کشیده می شوید موج سواری کنید. در مخلص کلام به این ورزش ویک بوردینگ می گوییم. تختهی مورد استفاده در این رشته ی ورزشی تخته ای می باشد که به طوری خاص با برآمدگی ها و وزنه هایی طراحی شده است تا به موج سوار این امکان را بدهد تا با استفاده از پای خود کنترل آن را در اختیار گیرد. این رشته ی ورزشی نسبتا از رشته ی تخته برفی (اسنو بوردینگ) الهام گرفته شده است و اغلب در محیطهای آبی کوچک به مانند دریاچه ها به انجام می رسد. مسابقات جهانی ویک برد برای ویک بوردینگ برپا می شوند، و این رشته ی ورزشی نیز بخشی از مسابقات بازی های ایکس و رقابت های جهانی بوده است

موج سواری بادی

تکنیک اصلی موج سواری ترکیب شده با فوت و فن و مهارت موج سواری تمام چیزی است که موج سواری بادی دربارهی آن می باشد. تجهیزات به کار گرفته شده در این جا یک تخته ی موج سواری با بادبانی متصل به یک دکل متحرک می باشد. باد سوار باید برای کنترل تخته با موج حرکت کند و هم زمان بادیان را مطابق با جهت باد تنظیم سازد. موج سواری بادی یکی از ورزش های آبی سطحی می باشد و مسابقات زیادی، چه در سطح محلی و چه در سطح بین المللی، به مانند روی داد المپیک برای این رشته ی ورزشی انجام می پذیرد .

اسکیم بوردینگ

دوباره ورزشی با تخته، اما این بار با یک تفاوت. بر خلاف موج سوارانی که کار خود را برای موج سواری با شنا کردن به قسمتهای عمیق اقیانوس آغاز می نمایند، این موج سواران کار خود را از ساحل و سوار شدن بر امواج قبلی شروع می کنند. آنگاه آنها با تخته سوار بر موج بعدی به سوی ساحل موج سواری می کنند. تخته ی آن کوچکتر از تختهی موج سواری می باشد. اسکیم بوردینگ را بر خلاف موج سواری که نیاز به حجم عظیمی از آب دارد، می توان در دریاچه ها و رودخانه ها به انجام رسانید. مسابقات قهرمانی جهان برای این رشته به انجام رسیده و همچنین مسابقات اسکیم بوردینگی به مانند لیگاسکیم بورد اروپا، تور گروهی اسکیم بورد و اسکیم ایالات متحدهی آمریکا برای تعیین قهرمان جهان اسکیم بوردینگ حرفه ای برگزار می شوند. موج سواری بادبادکی

موج سواری بادبادکی

از یک تخته ی موج سواری و یا ویک بورد استفاده می نماید که به وسیله بادبادک به این طرف و آن طرف کشیده می شود لازم است تا شما پیش از پرداختن به این ورزش آموزشهایی ببینید تا کنترل جهت و حرکت بادبان را بفهمید. قوانین و مقرراتی وجود دارند که شما بایستی از آنها پیروی نمایید. اگر شما این قوانین و مقررات را به اجرا بگذارید، این ورزش رشته ای سرشار از تفریح و سرگرمی خواهد بود و شما کاملا از آن لذت خواهید برد.

در ورزش امروز جهان رشته های بسیاری فعالیت می کنند که آبی هستند. شنا و قایقرانی از اصلی ترین آنها محسوب می شوند اما بسیاری از زیرمجموعه های این دو رشته از عرصه ورزشی و مسابقه ای خارج شده و وارد وادی تفریحی شده اند که مردم معمولی در آنها فعالیت می کنند. این رشته ها اکثرا تفریحی هستند و به این دلیل که هیجان انگیزند و مردم عادی هم می توانند از آنها استفاده کنند به عنوان تجهیزات گردشگری استفاده می شوند.

رفتینگ

از رشته های ورزشهای آبی مهیج که جنبه تفریحی آن به تازگی رشد کرده رفتینگ است. رفتینگ قایق های بادی بزرگ است که چند نفر را در خود جای می دهد و در آبهای خروشان رودخانه ها جریان دارد. رفتینگ در عرصه ورزشی زیر مجموعه رشته های اسلالوم است، چرا که در آبهای خروشان فعالیت می کند.

این رشته در کنار مهیج بودن، خطرناک نیز محسوب می شود و به همین دلیل در عرصه ورزشی درجه بندی شده است. رفتینگ شش درجه پیشرفت دارد و تمام افرادی که وارد این رشته می شوند باید آنها را بگذرانند.

معمولا رفتینگ در رودخانه های طولانی و پر از صخره و مسیرهای دشوار انجام می گیرد و با توجه به حضور مداوم این ورزشکاران، رودخانه ها توسط سازمان حفظ محیط زیست جهانی نگهداری می شود.

در کنار رفتینگ می توان به کایاک اسلالوم نیز اشاره ای داشت اما این رشته بیشتر در حالت ورزشی و مسابقه است. رقابت های آبهای خروشان با استفاده و از قایق های کایاک برگزار می شود که به دلیل حفظ دشوار تعادل قایق های کایاک بیشتر در حالت حرفه ای انجام می گیرد و شکل تفریحی ندارد.

در ورزش امروز جهان رشته های بسیاری فعالیت می کنند که آبی هستند. شنا و قایقرانی از اصلی ترین آنها محسوب می شوند اما بسیاری از زیر مجموعه های این دو رشته از عرصه ورزشی و مسابقه ای خارج شده و وارد وادی تفریحی شده اند که مردم معمولی در آنها فعالیت می کنند. این رشته ها اکثرا تفریحی هستند و به این دلیل هیجان انگیزند که مردم عادی هم می توانند از آنها استفاده کنند به عنوان تجهیزات گردشگری استفاده می شوند.

قایق بادبانی

از جمله ورزش های آبی که جنبه تفریحی در جهان دارد قایق های بادبانی است. این قایق ها که با نیروی باد حرکت می کنند و در دریاهای بزرگ و اقیانوس ها به آب می زنند و مسافت های مختلفی را طی می کنند.

از جمله ویژگی های قایق های بادبانی این است که هم می توان به صورت فردی و هم جمعی از آنها استفاده کرد. این قایق ها از جمله سخت افزارهای قدیمی جهان هستند که از ابتدای آغاز تمدن بشر وارد عرصه کار شدند. قایق بادبانی از نخستین وسایل حمل و نقل و از ادوات جنگی مردم در طول تاریخ بوده و تا امروز ادامه داشته که با پیشرفت تکنولوژی نقشی تفریحی گرفته است. قایق های بادبانی امروزه بیشتر جنبه تفریحی و مسابقه ای دارند و زیر نظر یک فدراسیون ورزشی در عرصه جهانی کار می کنند.

استفاده از قدرت باد در اقیانوس ها این قایق ها را وارد دسته تفریح های مردم جهان کرده که در فصل گرما از آن استفاده می کنند. رشد استفاده از قایق های بادبانی در سواحل اروپا و استرالیا بیشتر بوده و مردم با استفاده از قدرت باد این مناطق قایق سواری می کنند. مسابقه های بین المللی زیادی هم در عرصه قایق های بادبانی برگزار می شود.

این رشته در ایران تازه وارد است. نزدیک به یک دهه است که قایقرانی در کشور رو به توسعه برداشته و در سال های اخیر خودنمایی می کند. ایران دو پایگاه اصلی قایق های بادبانی دارد، بندر لنگه و نوشهر.

تجهیزات مورد نیاز این ورزش باعث شده قایقرانی از رشته های گران درورزش های آبی محسوب شود و با توجه به اینکه شرایط استفاده از قایق بادی منحصر به فرد است، فرصت استفاده آن برای هر کس پیش نمی آید.

 

جت اسکی

جت اسکی نام یک برند مربوط به وسایل آبی انفرادی بود که توسط صنایع سنگین کاوازاکی ابتدا عرضه شد. گاهی به طور اشتباه گفته میشود که این وسیله در شرکت ثبت اختراعات و علائم تجاری ایالات متحده به ثبت رسیده است. یکی از مدل های جت اسکی شامل صفحات فایبرگلاس است که یکی از انواع آن جت اسکی ۴۰۰ است که در سال ۱۹۷۳ به بازار آمده است. امروزه از جت اسکی به عنوان یک وسیله ورزشی و سرگرمی در اسکله ها و سواحل دریا استفاده می کنند و گاهی اوقات مسابقاتی را نیز ترتیب می دهند

جت اسکی ها شناورهای یک یا دو نفره کوچک هستند که سرعت بسیار بالایی دارند. حفظ تعادل و عکس العمل سریع برای موفق بودن در راندن  جت اسکی بسیار موثر است. سرعت بالای این شناورها آنها را وارد عرصه تفریح خانوادگی کرده است. به دلیل اندازه مناسب این شناورها جدا ازساحل های مختلف، در دریاچه های مصنوعی نیز از آنها را برای تفریح و سرگرمی استفاده می کنند.

جت اسکی در ایران نزدیک حدودا یک دهه است که وارد عرصه ورزشهای آبی شده اما در سال های اخیر رشد چشمگیری داشته است. مناطق آزاد کشور که در سواحل مختلف قرار دارند، در پایگاه های تفریحی خود از جت اسکی استفاده می کنند که تفریح نسبتا ارزان تری در مقایسه با دیگر رشته های ورزشهای آبی محسوب می شود.

مسابقات جت اسکی به طور اساسی با یک شناور آبی تک نفره و بر روی حجمی از آب صورت می پذیرد. در سبک آزاد جت اسکی می توان اقدام به انجام هنرنمایی ها و حقه های دشوار و ماهرانه به مانند زیگزاگ رفتن و یا پریدن از روی سکو انجام داد. هم چنین مسابقه رقابتی بین ۱۰ تا ۲۰ شرکت کننده در چند دوره برگزار می شوند. هر چند هنوز مانده تا این رشته از ورزش های آبی به جمع رشته های المپیکی افزوده شود، اما این ورزش اخیرا در بین بازی های ساحلی آسیایی برگزار می گردد.

 

اسکی روی آب

یکی دیگر از ورزش های آبی روی سطح اسکی روی آب می باشد که اصولا بر روی آب صورت می پذیرد. هر نفر از دو و یا یک اسکی برای سردن یا لغزیدن بر روی سطح آب استفاده می نماید و به کمک کابل و یا طناب اسکی به دنبال یک قایق موتوری پر سرعت کشیده میشود. در زمینه مسابقه ای، اسکی روی آب سرعتی و نمایشی به همراه اسکی دوگانه ی استاندارد نیز دنبال می شوند. اسکی روی آب بخشی از تمامی مسابقات ورزش های آبی من جملة المپیک، مسابقات جهانی و قهرمانی جهان بوده است.

اسکی روی آب از جمله تفریح های پرهیجانی محسوب می شود که سرعت در آن نقش زیادی دارد. ورزشکار در حالی که اسکی مخصوص به پا دارد به وسیله قایق موتوری با سرعتی در حدود ۳۰ کیلومتر در ساعت روی آب کشیده می شود

میدان اجرای مسابقه دارای ۲۰۰ متر طول و ۲۰ متر عرض است که به وسیله گوی های شناور به قطر ۲۵ سانتیمتر مشخص شده است. این ورزش نیازمند قدرت بدنی بالاتنه و پایین تنه ویژه است، همچنین تعادل و توازن و استقامت عضلانی عالی نیاز دارد.

اسکی روی آب تنوع زیادی دارد و به صورتهای مختلف انجام میشود. اسکی با تخته، اسکی با پای برهنه، اسکی در آبهای خروشان، اسکی پرشی و اسکی نمایشی از جمله رشته هایی هستند که در اسکی روی آب انجام

می گیرند. اسکی روی آب یک رشته تمام آمریکایی است و در این کشور توسعه بسیار زیادی دارد. در سال ۱۹۲۲ رالف ساموئلسون یک جفت تخته را به عنوان اسکی و یک طناب لباس را به عنوان طناب مخصوص یدک کشی در شهر لاک، مینه سوتا مورد استفاده قرار داد.

تا ماه جولای، ساموئلسون موقعیت های متفاوتی را بر روی اسکیها مورد امتحان قرار داد. او دریافت که تکیه کردن و متمایل کردن بدن رو به سمت عقب و پشت و بالا بودن دهانه یا جلوی چوب اسکی ها رو به بالا و خارج از آب، یک متد و روش مطلوب است این رشته ورزشی در ایران نیز این روزها رو به رشد است و تفریح خوبی برای مردم می سازد. اسکی روی آب در شمال و جنوب کشور رشد کرده و بسیاری از پایگاه های تفریحی امکانات آن را فراهم کرده اند.

اسکی با پای برهنه

اسکی روی آب در حالی که فقط از پاهایتان استفاده می نمایید، اسکی با پای برهنه نامیده میشود. تعادل نقشی حیاتی در این ورزش بازی می نماید. کشیده شدن به دنبال قایق کاری جالب و همچنین سرگرمی و تفریحی بزرگ می باشد. این رشته در حال حاضر از محبوب ترین ورزش های آبی می باشد. ورزش جت اسکی سرشار از سرگرمی و آرامش بخش است. گاهی اوقات این ورزش می توانند بسیار سخت و خطرناک و در اوقاتی دیگر پر جنب و جوش و پر از هیجان است. این ورزش برای فراغت و تفریح مناسب بوده و برای رقابت یک امر قطعی است، جاذبه و گیرایی آن نیز فراگیر و همگانی می باشد.

 

بادی بوردینگ

بادی بوردینگ یک ورزش آبی می باشد که بر روی سطح به انجام می رسد و موج سوار با تخته بادی بوردینگ سوار بر موج به سوی ساحل آورده می شود. تخته های بادی بوردینگی که برای این رشته ورزشی به کار می روند، مطابق با مشخصات موج سوار و بر طبق شیوه سواری، قد و وزن متغیر می باشند. مسابقات قهرمانی جهانی وجود دارند که برای موج سوارها ترتیب داده می شوند و مایک استوارت (هاوایی، ایالات متحده ی آمریکا)، کسی که ۹ بار رکورد دار این مسابقات می باشد به عنوان یکی از بهترین موج سواران تمام دوران شناخته میشود. هم اکنون تور جهانی اتحادیه بین المللی بادی بوردینگ قهرمان این مسابقات را تعیین می نماید . ورزش موج سواری پر حادثه، سرشار از سرگرمی و آکنده از فعالیت و هیجان انگیز می باشند. می توان با انجام ورزش موج سواری هم فعالیت فیزیکی و هم سر شوق آمدن از لحاظ روانی و لذتی بصری، انگیزش و حس شور و شعف را به انسان عرضه می دارند. ورزش موج سواری را می توان بر روی سطح و بالای امواج در دریا و اقیانوس انجام داد. ادامه این مقاله را در شماره بعد با موضوعات متنوع آموزشی، خبری، پژوهشی خواهید خواند.

 

جت پک Jet Pack

پرواز کردن شاید تا دیروز جز یکی از آرزوهای بشر بوده اما امروزه این رویا توسط دستگاهی به نام جت پک به یک واقعیت تبدیل شده است.

اما این وسیله چیست و چه ویژگی هایی دارد؟

جت پک وسیله ایست از جنس کربن که توسط یک شلنگ طویل که طول آن حداکثر ۱۰ متر برای مبتدیان و ۱۵ تا ۲۰ متر برای ورزشکاران حرفه ای است به جت اسکی متصل می شود و با نیرو گرفتن از جت اسکی و فشار آب شخص را قادر می سازد که روی هوا معلق باشد.

متعلقات این وسیله شامل اجزای فلزی استیل است که از زنگ زدگی در آب جلوگیری می کند. دارای کمربند ایمنی ۵ نقطه ای است . یعنی اینکه رایدر توسط ۵ بند ایمنی و محکم بر روی صندلی دستگاه فیکس شده تا با خیال آسوده از پرواز خود لذت ببرد.

دارای یک لوله     شکل است که فشار آب از این لوله ها خارج شده و این فشار باعث میشود که شخص از آب خارج شده و بر روی هوا معلق باشد . همچنین این دستگاه دارای شلنگ ۱۸ متری است که به جت اسکی نصب می شود .دارای یک ریموت کنترل است که در ابتدای آموزش توسط مربی هدایت و کنترل میشود تا رایدر با دستگاه آشنا شده و بتواند بالاتر از سطح آب تعادل خود را حفظ کند . همچنین دارای یک تراتل است که به جت اسکی نصب میشود.

همانطور که گفته شد از ویژگی های فنی جت پک دارای بدنه ای از جنس کربن است و همچنین آلمینیومی که در آن به کار رفته از خوردگی و ضربه جلوگیری می کند. اما نکات فنی وجود دارند که قبل از سوار شدن باید رعایت کرد

نکات فنی

ا- بررسی کردن و چک کردن دستگاه

٢-چک کردن قسمت نشیمن گاه و همین طور بندهای هارنس که دچار خردگی و آسیب نباشند

۳ -چک کردن متعلقاتی که به دستگاه جت اسکی متصل می شود. مثل شلنگ که دچار پارگی نباشد.

۴- چک کردن سوخت مناسب در جت اسکی و هر اجزایی که مربوط به جت اسکی می باشد

-5 اطمینان حاصل کردن از سلامت ریموت و تراتل

نکته : مهم ترین بررسی که باید قبل از پرواز صورت گیرد اطلاع از شرایط جوی و آب و هوایی است. همچنین برای سلامت رایدر بهتر است از کلاه ایمنی و همین طورلایف استفاده گردد.

نکاتی که یک رایدر باید رعایت کند

  • آشنایی به شنا و نداشتن ترس از ارتفاع و حفظ خونسردی
  • مطلع کردن مربی نسبت به سلامتی جسمی (نداشتن ناراحتی قلبی ، صرع و…)
  • استفاده نکردن از داروهای محرک و روان گردان
  • استفاده از لباس مناسب. (مخصوص بانوان)
  • گوش دادن دقیق به نکات مهمی که مربی در حین آموزشی بیان می کند و عمل کردن به آنها در طول پرواز

آیا جت های آب می توانند به بدن و پاهای من آسیب برسانند؟

فشار در نازل ها می تواند به 60 psi برسد (فقط کمی بالاتر از فشارهای شهری) ، اما به علت سرعت جریان بالا، ممکن است باعث درد و کبودی کمی در ناحیه دست شود ، بنابر این نباید دست یا پاها را نزدیک دهانه خروجی آب قرار دهید . برخلاف واشرهای فشار که بین  800 . 1  تا بیش از   3000 psi عمل میکنند . با گذشت زمان ۳۰ فوت یا ۸٫۵ متر، جریان آب به قطرات شکسته شده و به طور قابل ملاحظه ای کاهش یافته و اثر کمتری دارد.

اگر سقوط کنم چه اتفاقی خواهد افتاد؟

حتی اگر از حداکثر ارتفاع ۳۰ فوت و یا ۸٫۵ متر سقوط کنید، ورود شما به آب کمتر از ۳۰ مایل در ساعت خواهید شد و تمام قسمت های بدن شما توسط زین، پشت بقیه، مهار بدن، PFD – Personal Floating Device، و سایر تجهیزات محافظ محافظت خواهد شد . صدها بار در هر سال، هزاران تن از تنبیه کنندگان پلت فرم از ۱۰ متر یا ۳۳ پا عبور می کنند ، بدون تجهیزات حفاظتی ، و تعداد کمی از صدمات جدی رخ می دهد . تنها چیزی که باید به یاد داشته باشید این است که چگونه بدن شما به سرعت در حال سقوط است، نه اینکه به سرعت به زیر آب می روید، که خطر و شدت آسیب را تعیین می کند. مهم است که تنها در آب های عمیق پرواز کنید و در حین پرواز به دور از واحد قایق باقی بمانید و محوطه ایمن باشد. در حالی که اگر فقط بر روی آب سقوط کنید هیچ خطر و آسیبی شما را تهدید نمی کند اما اگر بر روی جت اسکی یا قایق سقوط کنید ، می توانید صدماتی را متحمل شوید .

آیا محدودیت سنی وجود دارد؟

بله سن استفاده از این دستگاه به افراد ۱۵ سال به بالا البته با داشتن فیزیک بدنی مناسب توصیه می شود. اگر شخصی حتی ۸۲ ساله هم باشد اما، سالم و در شرایط فیزیکی خوب است، هیچ دلیلی وجود ندارد که نتواند پرواز کند.

در چه صورتی می توانم پرواز کنم؟

شما باید یک شناگر خوب باشید و نباید احساس ناخوشایند داشته باشید تا زمانی که صورت خود را در آب قرار دهید. شما نباید ترس از ارتفاعات داشته باشید. شما باید در سلامت و شرایط جسمانی خوبی باشید. شما نباید سابقه بیماری های قلبی داشته باشید و برای زنان باردار توصیه نمی شود. شما همچنین باید بینایی خوب داشته باشید و بتوانید مربی را درک کنید.

چه مدت طول می کشد تا یاد بگیریم که پرواز کنیم؟

سرعت یادگیری شما، بستگی زیادی به تمایل شما برای پذیرش چیزهای جدید ، توانایی شما در رابطه با ورزش هایی دارد که نیاز به تغییر وزن دارند یک مربی واجد شرایط می تواند یک خلبان جدید را به مدت ۶ دقیقه بدون کمک به پرواز بیرد، اما تمام این پیشرفت بستگی به علاقه و عملکرد شما دارد.

چرا جت پک خیلی ایمن است؟ نبات تاتی شگفت انگیز  Jet pack باور نکردنی است و همه از طریق طراحی هوشمندانه به دست می آیند. نازل های دو طرفه بالاتر از مرکز جاذبه قرار دارند، بنابر این بدن شما مانند یک آونگ یا گلدان معلق رفتار می کند. نازل ها نیز به صورتی طراحی شده اند که فشار و ضربه های آبی که از شیلنگ به مقدار زیادی خارج می شود را کنترل کرده و این فشار آب درست زیر مرکز تقل وجود دارد و بنابر این هنگام پرواز و زمانی که رو به جلو پرواز می کنید وزن و سنگینی احساس نمی کنید.

چطوری پرواز می کنی؟

هنگامی که شما با Jet pack، پرواز می کنید سه احساس منحصر به فرد وجود دارد. جالب ترین احساس حساسیت است. به محض اینکه نیروی بیشتری اعمال شد، بدن شما و جت پک بدون وزن می شوند و در هوا نفوذ می کنند و حتی مقدار کمی از نیروی شما حرکت می کند یا شما را چرخان می کند. شما احساس ناامیدی از زین را احساس خواهید کرد، اما معمولا بیشتر از دوچرخه سواری نیست. دومین احساس منحصر به فرد ارتفاع معلق است. اینکه زیر پای شما هیچ چیزی وجود ندارد. ۳۰ فوت ممکن است خیلی بلند نشود اما می تواند در یک جت پک بسیار بزرگ تر ظاهر شود و چشم انداز منحصر به فرد از آن ارتفاع باور نکردنی است. سومین احساس منحصر به فرد آزادی حرکت سه بعدی کاملا شگفت انگیز است. هنگامی که یاد بگیرید چگونه پرواز کنید، شما می توانید در هر جهت، در هر ارتفاع و با هر سرعت که سیستم شما را هدایت می کند پرواز کنید.

وقتی که شما به اندازه کافی اصول ابتدایی را فرا گرفتید. شما می توانید مانورهای حرفه ای تری انجام دهید. مثل راه رفتن بر روی آب راه رفتن در آسمان که می توانید از یک نردبان نامریی بالا بروید . حرکات چرخشی و همین طور رفتن به زیر آب که یکی از هیجان انگیزترین و پرطرفدارترین مانور جت است.

 

گردشگری دریایی

یکی از قویترین نگاه ها در سطح بین الملل برای توسعه توریسم، بعد اقتصادی آن می باشد. بر اساس مطالعات WTO تعداد جهانگردان تا سال ۲۰۱۰ یک میلیارد نفر می باشد که در این بین درآمدی بالغ بر ۱۵۵۰ میلیارد دلار برای کشورهای جهان حاصل خواهد شد . از سوی دیگر روند اشتغال زایی با بیش از صد میلیون شغل در سراسر جهان در این بخش،  ۱۱ / ۲  برابر سریع تر از سایر بخش ها عنوان شده است . تأثیرات شگرف توریسم در کاهش نرخ بیکاری، افزایش سطح درآمد، تامین منابع انرژی و رونق بازار صنایع دستی که طبق آمار موجود شامل۱۰ میلیون نفر می باشد ، تنها بخشی از مزایای ویژه پرداختن به این صنعت است . همچنین به ازای ورود هر گردشگر ۲ تا ۶ شغل به صورت مستقیم ایجاد می شود. در محاسبات اقتصاددانان، توسعه این روند با احتسابات مشاغل در بخش های تولیدی و خدماتی برای هر گردشگر به ایجاد شغل برای ۹ تا ۱۵ نفر می انجامد. از آنجایی که اغلب منابع لازم برای توریسم سلامت در مناطق محروم کشور قرار گرفته اند، تجهیز آنها به مراکز توریستی سلامت ، علاوه بر مرتفع ساختن نیازهای درمانی مردم این مناطق ، باعث ایجاد فرصت های اشتغال زایی برای بومیان، حضور گردشگران داخلی و خارجی در این مناطق که به منظور درمان و در عین حال استفاده از جاذبه های گردشگری به آن مناطق سفر می کنند . در نهایت تجربه نسبتاً موفق سرعین اردبیل در این زمینه ، می تواند مثال خوبی باشد و امید است بتوان با طراحی و ساخت مجموعه های توریستی سلامت در کشور بتوان به تحقق این اهداف کمک کرد .

 

تاریخچه

فرد کایت سوار از یک تخته مخصوص که دارای جای پا می باشد استفاده می کند و بدین وسیله می تواند قدرت حرکتی کایت را کنترل کند ، این ورزش هنوز در مراحل ابتدایی شکل گیری است ، اما به سرعت در بین مردم محبوبیت یافته ، در سال ۲۰۰۶ تعداد افراد کایت سوار حدود ۱۵۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰۰ نفر تخمین زده شد . این ورزش به دلیل ابداعاتی که در طراحی کایت ، سیستم های رهایی ایمنی و ساختار آن صورت گرفته است ، از امنیت بیشتری برخوردار است . بسیاری از تکنیک های حرکت در این ورزش ، مناسب برای کایت سواران و شرایط مختلف می باشد ، تکنیک هایی همچون حالت تعقیب ، حالت آزاد ، پرش و دویدن . موج س واری با کمک کایت یکی دیگر از اشکال ورزش های تلفیقی است که شامل تخته اسکیت سواری با کمک کایت، اسکیت روی برف با کمک کایت ، پرش با کایت و … می شود که در تمامی آنها از نیروی حرکتی کایت برای راندن تخته ها در دریا استفاده می شود.

رکوردهای سرعت

در حال حاضر بیشترین رکورد در ارتفاع بالای ۵۰۰ متر (۱۶۴۰ پا) پیش از انجام هرگونه ورزش در مورد محدودیت های آن منطقه سوال کنید . این سوال ساده به شما کمک می کند که با استرس کمتری ورزش خود را انجام دهید و برخوردهای کمتری با مقامات و مسئولان آن منطقه خواهید داشت . اگر ورزشکاران دیگر به شما توصیه هایی کردند ، مثلا از یک اندازه خاص کایت استفاده نکنید ، به حرف آنان گوش کرده و جای خود را به نقطه مناسب تری تغییر دهید . در صورت عدم توجه به این توصیه ها شاید حوادث و تصادفاتی برای شما اتفاق بیفتد.

تجهیزات

برای انجام موج سواری با کایت، چندین وسیله اصلی مورد نیاز است.

الف ) کایت: کایت ها با علائم  LEI ( R ) ،  BOW ( L ) ، Foil ( T )  در بازار موجود است. در حالت کلی کایت ها به دو شکل کلی موجود می باشند

١- کایت ها با قابلیت باد شدن Leading dge inflatables

٢- کایت هایی که دارای صفحات معمولی می باشند Foil kites کایت هایی که قابلیت باد شدن دارند به عنوان کایت های  LEI یا کایت های C شکل هم شناخته می شوند و غالبا از جنس نایلون مقاوم در برابر پارگی ساخته می شوند که لبه های آنها قابلیت باد شدن دارند. این قابلیت باد شدن، به کایت شکل خاصی می دهد و همچنین در صورت سقوط کایت در آب ، آن را غوطه ور نگه می دارد . کایت های LEI محبوب ترین انتخاب در میان اغلب ورزشکاران این رشته است . زیرا عکس العمل حرکتی آنها سریع و به راحتی قابل کنترل می باشند و در صورت سقوط در آب به سرعت می توان آنها را دوباره به پرواز در آورد . اگر یک کایت LEl با شدت زیاد به سطح آب یا زمین برخورد کند ، بادکنک های آن می تر کند و یا کایت پاره می شود.

در سال ۲۰۰۵ کایت های BOWکه با عنوان کایت های Flat LEI هم شناخته می شوند . با لبه هایی از جنس کرباس ساخته شدند که لبه های آنها دارای ابزار کنترل می باشند. این قابلیت باعث می شود که زاویه حرکتی کایت بیشتر تنظیم گردد و بنابراین میزان و گستره سرعت بوجود آمده از کایت های LEI پیشین بسیار بیشتر خواهد بود . به آسانی می توان قدرت این کایت ها را کنترل کرد به همین دلیل قابلیت ایمنی آنها بالاست. همچنین این کایت ها میزان بیشتری از باد را در مقایسه با کایت های C شکل مورد استفاده قرار می دهند. قابلیت تنظیم زاویه پرواز کایت باعث می شود که در هنگام سقوط در آب با سرعت بیشتری دوباره به پرواز دربیایند . کایت های BOW در میان ورزشکاران مبتدی و حرفه ای رشته موج سواری با کایت از محبوبیت بیشتری برخوردار است . اغلب سازندگان کایت های LEI  در سال ۲۰۰۶، گونه ای از کایت های BOW را تولید کردند

ب) کایت های  : Foi هم معمولا به طور استاندارد دارای کیسه های هوایی می باشند تا بتوان بدین وسیله آنها را به پرواز در آورند و همچنین دارای ابزارهایی برای مهار و نگهداری کمان کایت در حین پرواز می باشند که از این نظر مشابه پاراگلایدر است ، اینگونه از کایت ها معمولا به صورت ساختار کیسه هوایی باز یا بسته طراحی می شوند. کیسه های هوایی باز معمولا با کمک جریان هوای ثابت که درون مجراهای هوایی دمیده می شود، باد می گردند ، اما در صورت سقوط در آب معمولا پرواز مجدد آنها غیر ممکن است زیرا زود خیس می شوند و امکان باد کردن آنها وجود ندارد . کیسه های هوایی بسته تقریبا شبیه به کیسه های هوایی باز هستند با این تفاوت که آن ها را در خود نگه می دارند و در نتیجه کایت متورم به نظر می رسد . در صورت سقوط کایت در آب ، امکان پرواز مجدد آن راحت تر است ، یک ابزار کشنده ثابت که در قسمت انتقال قدرت تعبیه شده است این کار را ساده تر کرده است. گفته می شود که اولین نمونه ها و انواع Surfing حدود سال ۱۷۶۵ توسط یک سیاح و جهانگرد اروپایی به نام ساموئل والیس و شماری از اعضای باشگاه شنای دلفین پاریس در جزیره تاهیتی در آمریکای مرکزی مشاهده شده است . سیاحان دیگری به نام های جوزف بنکس و جیمز کوک هم در آن سال ها گذارشان به تاهیتی افتاد و آنها هم از عوامل اولیه معرفی کننده Surfing به مردم دنیا به شمار می آیند و از آنها هم مثل والیس نوشته هایی در این خصوص باقی مانده که در بردارنده خاطرات شان از این رشته و معرفی کننده قواعدی است که به گمان آنها و زعم کارشناسان متعلق به قرن ها و دهه های بعدی برای تدوین این ورزش بدان ها نیاز است .

کتاب خاطرات مارک تواین نویسنده معروف آمریکایی و خالق قصه های تام سایر و هاکلبری فین نیز پیرامون

سفر سال ۱۸۶۶ وی به هاوایی آمد است: به محض ورودم به جزیره فوج فوج آدم را دیدم که تخته هایی چوبی را به دست گرفته و به سمت دریا به حرکت درآمده بودند و دقایقی بعد با استقرار روی این تخته ها در میان امواج به حرکت درآمدند و از مقابل چشم های من دور شدند . عجیب تر آن که در میان شان نوجوانان ده ساله و پیرمردان حدود هشتاد ساله هم مشاهده می شوند . با این حال بسیاری از تاریخ دانان متفق القول اند که پدر موج سواری بالنسبه مدرن را باید جورج فریت تلقی کرد که در نوامبر ۱۸۸۳ به دنیا آمد و از فرط هیجان جویی بیشتر از ۳۶ سال عمر نکرد.

ولی در همان زمان بالنسبه کوتاه بسیاری از قواعد گفتاری این ورزش پرماجرا را مکتوب و به قانون تبدیل کرد تا مبارزه با امواج کوبنده دریا با شانس موفقیت بیشتری برای بشر ماجراجو همراه باشد . از اوایل قرن بیستم موج سواری بیش از پیش در امریکا مطرح شد و به ویژه به سواحل کالیفرنیا و فلوریدا که گرم و آفتابی اند کشیده شد و در استراليا هم که در نیمکره مقابل واقع است ، هواداران بسیاری یافت.

جورج فریت که در هاوایی بزرگ شده بود آن جا نقاشی ها و مجسمه هایی را دید که نیاکان ساکنان این جزیره را در حال موجب سواری نشان می داد و او دریافت که زمان قانون مند کردن یک تفریح مردمی رسیده است. حدود ۱۱۰ سال بعد از تلاش های او موج سواری ورزشی است که رسمیت یافته و یک فدراسیون جهانی هم دارد و تبدیل به یک علم شده که در کلاس ها و دوره های ویژه تدریس می شود و حتی طول و شدت امواج به Surferها توضیح داده می شود تا راه شکستن آن و عبور از لابه لای آنها و به واقع زنده ماندن را بیابند و اسیر خطرات هولناک آن در عین زیبایی بصری و اعجازهای لحظه ای آن نشوند .

 

آشنایی با کایت سورفینگ

کایت موج سواری یا سرفینگ، از ورزش های روی آب است. ورزشکاران استرالیایی گاهی از اسکی روی آب و یا قایق روی آب استفاده می کردند. موج سواری با آنچه غربی ها Surfing می نامند، هنر جنگیدن با آب های خروشان و توانایی فرار از شدیدترین امواج دریا و حفظ جان در عین تقابل با مرگ است . برای این که اوج هیجان و خطر آن احساس شود، باید در دریاهای مواج و طوفانی به موج سواری پرداخت، زیرا قابلیت موج سازی آنها بسیار بیشتر از محیط های آبی کوچک است که اصلا هیجان و شتابی در چرخش آب های آن وجود ندارد. موج سواری با کمک کایت که همچنین تخته سواری با کایت هم نامیده می شود، با کمک یک کایت بزرگ انجام می شود که موج سوار را که بر روی یک تخته کوچک سوار است بر روی آب می کشد.

 

 

 

آشنایی با کلک یا رفتینگ

امروزه در دنیا، شاخه ای از گردشگری به نام رفتینگ وجود دارد که این امکان را به شما می دهد، سفرهایی ناب و دل انگیز را در رودخانه ها تجربه کنید.

رفتینگ یعنی کلک سواری یا قایقرانی در رودخانه که از سالیان دراز در دنیا و مخصوصا کشورمان رونق داشته است. کلکها یا قایق های رفتینگ اولیه، ساده ترین شکل حمل و نقل انسان در آب بوده اند و از آنها برای کوچ و جابه جایی، شکار و یا حمل بار استفاده می شده است. در زمانهای قدیم برای ساختن کلکها، تنه و شاخه درختان و یا نیها را به هم می بستند. کلک های امروزی از محفظه های لاستیکی بادی مجزا از هم تشکیل شده است )لاستیکی چند لایه، بسیار بادوام و با قابلیت انعطاف پذیری بالا(

آیا می دانید در ایران رودخانه های زیادی قابلیت رفتینگ دارند؟

بیشتر این رودخانه ها نظیر خراسان، بختیاری، آب سیروان، زاب، دز، زاینده رود، کارون و … در منطقه زاگرس واقع شده اند. البته رودخانه های دیگری در منطقه ی البرز و در نزدیکی تهران دارای این قابلیت هستند: شامل سفیدرود، کرج، جاجرود و … که در فصل پرآبی مناسب چنین فعالیتی می باشند.

انواع قایق های مورد استفاده در رفتینگ

طول قایق ها از  ۵ /۳  تا ۶ متر و عرض آنها بین ۸ /۱  تا  ۵ /۲  متر است. ظرفیت این نوع قایق ها بین ۴ تا ۱۲ نفر می باشد. به قایقی که از آن برای حمل قایقرانان استفاده می شود، قایق پاروزنی و قایقی که تدارکات و بار را حمل می کند، قایق تدارکات گفته میشود.

انواع قایق های رفتینگ

– قایق پاروزنی مخصوص سفرهای ماجراجویانه سنگین

– قایق پاروزنی مخصوص رودخانه هایی با امواج آرام

– قایق های پاروزنی باریک مخصوص رودخانه های کم عرض و کم عمق

– قایق های پاروزنی مخصوص مسابقات ورزشی

سایر قایق های مرتبط با رفتینگ :

کایاک قایقی یک نفره است، که قایقران با استفاده از پارویی دو کف های آن را هدایت می کند. کایاک سواری در امواج خروشان رودخانه ها، بسیار سخت بوده و نیاز به تمرین فراوان دارد. کایاک، در سفرهای رفتینگ، در عقب و جلوی قایق مسافران حرکت کرده و به عنوان راهنما، جلودار و نیز امداد و نجات مسافرانی که در آب می افتند، عمل می کند. این قایق ها خود انواع مختلفی دارند که عبارتند از: کایاک نجات، کایاک پرش از آبشار، کایاک حرکات نمایشی، کایاک سرعت.

شکل این قایق ها با یکدیگر بسیار متفاوت بوده و هر یک برای هدفی خاص طراحی شده اند.

٢. کاتارفت: این نوع قایق ها، خود انواع مختلفی داشته و بیشتر برای حمل بار مورد استفاده قرار می گیرند.البته نوعی از این قایق که کاتاماران نام دارد، توسط دو قایقران که در دو طرف قایق می نشینند، هدایت می شود.

کایاک های بادی و قایق های نجات: از این قایق ها معمولا برای امداد و نجات استفاده میشود و ظرفیت آنها بین یک تا سه نفر است.

تصور کنید، همراه با دوستان، سوار بر قایقی پارویی با جریان آب رود خانه، همسفر هستید. طبیعت، سکوت، صدای پرندگان و سفر به نقش خیال طبیعت.

در حال حاضر با همکاری بخش خصوصی و سازمان میراث فرهنگی و گردشگری انجام چنین سفرهایی امکان پذیر شده است. به امید دیدار شما، سوار بر موج های آبی رودخانه ها

چگونه یک قایق بادبانی بسازیم

اگر همیشه در آرزوی این بوده اید تا با کشتی بادبانی خودتان به مسافرت بروید نیازی نیست تا منتظر تقدیر شوید و آن را به دست شما برساند. این مقاله درباره ساختن یک کشتی بادبانی به دست خودتان می باشد. کشتی بادبانی کشتی ای است که با استفاده از تحت کنترل قرار دادن نیروی باد برای حرکت بر روی آب طراحی شده است. این یکی از قدیمی ترین و کهن ترین انواع آقایق های طراحی شده توسط انسان می باشد.

مبادی و اصول عملکرد آن ساده است. بادبانی بر روی کشتی متصل و کشیده می گردد تا باد را مهار می سازد و با استفاده از نیروی به دست آمده کشتی را به سمت جلو براند. احتمالا این یکی از مبتکرانه ترین طراحی های قایق تاکنون بوده است. وقتی شما کشتی بادبانی خودتان بسازید باعث غرور است و شما می توانید در طول این فرآیند چیزهای بسیار زیادی یاد بگیرید. هر کس که در آرزوی ملوان شدن است، حداقل بایستی با روند چگونگی ساخت کشتی بادبانی آشنا باشد. این مهارتی است که اگر به طور اتفاقی در جزیره ای دور افتاده گیر افتاده باشید، به درد شما خواهد خورد و به کارتان خواهد آمد. البته به شرطی که در جزیره درختی برای فراهم آوردن چوب مورد نیاز شما وجود داشته باشد و شما نیز به مانند مهارت و ابتکار در ساخت کشتی برای بازگشت به تمدن رغبت داشته باشید. فرآیند ساخت قایق به آسانی می تواند یک کتاب کامل را در بر گیرد. انواع زیادی از کشتی ها و روش های بسیاری برای ساخت کشتی های بادبانی وجود دارند. ما فرآیندی کلی را برای ساخت کشتی های بادبانی در اختیار شما قرار میدهیم، اما آگاه باشید که طراحی هر بخش کشتی بادبانی می تواند به تنهایی یک مقاله کامل را در بر گیرد. از این رو و از آن جایی که ما در بیان کردن مطالب بی نهایت مختصر عمل می کنیم، شرحی از ساخت یک کشتی بادبانی را در اختیار شما قرار میدهیم. ما در این جا فرض را بر این می گذاریم که شما اطلاعاتی درباره قایق ها در دست دارید و با کلماتی چون تیرچه کشتی، بدنه کشتی و بادبان اصلی آشنایی دارید.

انواع کشتی های بادبانی اگر تاکنون با کشتی اجارهای به تعطیلات رفته باشید قطعا خواهید دانست که شکل کشتی های بادبانی به چه نحو می باشد. طراحی های متفاوتی از کشتی های بادبانی در نقاط مختلف دنیا وجود دارند.

این کشتی های بادبانی مطابق اهداف کار برد، دست رسی به مواد خام و البته جایی که قرار است به آن جا مسافرت کنند طراحی و ساخته می شوند. از این رو طراحی آنها بسیار با یک دیگر تفاوت دارد. از این رو فهرستی از انواع کشتی های بادبانی ای که شما می توانید قبل از تصمیم گیری درباره چگونگی انتخاب کشتی مورد نظر خود به آنها اشاره نمایید را در این جا آورده ایم. کشتی های بادبانی را می توان بر اساس شکل بدنه به این ترتیب دسته بندی نمود.

*تک بدنه       *دو بدنه        *سه بدنه

می توان آنها را بر طبق تیر ته کشتی بدین سان دسته بندی کرد

*کامل        *تیغه       *بال       *میان وزنه

بر طبق طراحی کلی، انواع مختلف بسیاری از کشتی های بادبانی وجود دارند

* اسلوپ                                    *اسلوپ ترتیب جزء به جزء بادبان ها

*یک دکله                                  *یک بادبانه                                   *کتچ (دارای بادبان جلو و عقب)

*اسکونر (دو دکله)                        *بادبان دار دو دکله

*دونی                                       *دینگی (قایق یک دکله)

هر یک از این طرح ها را بر طبق هدف خود در کار برد آن انتخاب نمایید که  ممکن است برای ورزش باشد، یا برای ماهی گیری و یا تفریح .

چگونه به دست خود کشتی بادبانی بسازیم؟

اول: طراحی

طراحی مهم ترین بخش ساخت کشتی بادبانی میباشد و مستلزم تحقیقاتی جامع است. در صورتی که شما تجربه عملی از کشتی سواری داشته باشید این امر به شما کمک می نماید تا جایی که می توانید روی کشتی های بادبانی و به طور کلی قایق ها تحقیق و مطالعه کنید. کتاب های بسیاری به همراه درج تصاویر وجود دارند که شما را در ساختن کشتی بادبانی راهنمایی می نمایند. به این کتاب ها مراجعه کنید و از مشورتهای ملوانی که بتواند به شما ایده ای درست درباره عملی بودن ساخت چنین کشتی ای بدهد بهره جویید. شرکت های بسیاری وجود دارند که حتی کیت های آماده به ساختی را برای کشتی های بادبانی تان به همراه طرح های مفصل در اختیار شما قرار می دهند.  طرحی را انتخاب نمایید که نیازهای شما را برآورده سازد. دو نکته مهمی را که بایستی در طراحی در خاطر داشته باشید این هستند که کشتی باید در سرعت به تعادل برسد و البته باید شناور شود! طراحی را با بدنه و ته تیر شروع کنید و به پیش روید. نمودارهایی مفصل با اندازه های خود از طرحتان رسم نمایید. راه های بسیاری برای به انجام رسانیدن این کار وجود دارند. از این فرآیند لذت برید و طرح هایتان را در حد امکان دقیق گردانید. کشیدن طرحی خوب و برازنده نیمی از کار شما می باشد .

دوم: هزینه یابی و صورت اموال

پس از اتمام طراحی اکنون نوبت به آن می رسد تا فهرستی از تمام مواد خام مورد نیاز برای ساخت کشتی با قایق درست کنید. یک بررسی کلی نسبت به تمام چیزهایی که نیاز دارید بیاندازید و صورتی از اموال درست کنید. شما می توانید هزینه کلی ساخت قایق را با افزودن قیمت های مواد خام و ابزارهای مورد نیاز در بازار مورد محاسبه قرار دهید. در صورتی که هزینه کلی این کار متناسب با بودجه شما نشود بایستی در طراحی خود تغییراتی را به انجام برسانید.

سوم: خرید چوب و دیگر مواد خام

گام بعدی آماده نمودن خود برای ساخت قایق می باشد. چوب، بادبان و مواد خام مورد نیاز را خریداری نمایید. شما هم چنین به ابزار نجاری و سکویی خشک و یا مکانی برای ساخت کشتی خود در نزدیکی ساحل دریا نیاز دارید.

چهارم: گرفتن اندازه ها و شکل دهی / برش چوب

به محض اینکه مواد اولیه حاضر شدند بر طبق طراحی انجام شده اندازه های خود را بر روی چوب پیاده سازید. در ابتدا شما بایستی بدنه و ته تیر را طراحی نمایید. آنها را به دقت تهیه کنید چرا که در صورت مرتکب شدن کوچک ترین اشتباهی راهی برای تغییر دادن و عوض کردن آنها وجود نخواهد داشت.

پنجم: آماده ساختن بادبان

معمولا کشتی بادبانی نیازمند به دو بادبان می باشد، بادبان اصلی و بادبان سر. این دو بادبان در اصل باد را به دام می اندازند تا باعث نیرو بخشیدن به کشتی شما در آب شوند. جنس بادبان کشتی ای باید محکم باشد تا تحت فشار بالای باد پاره نشود. باید از پارچه هایی با نوع خاص که بتوانند فشار بالا را تحمل کنند در ساخت بادبان بهره گرفته شود. بادبانتان را بدوزید و آن را بر طبق طراحی برای اتصال آماده سازید.

ششم: سرهم بندی کردن کامل آن

گام نهایی سر هم بندی کردن کامل کشتی می باشد تا طراحی رویایی خود را در واقعیت ببینید و سپس آن را در آب مورد آزمایش قرار دهید. حرف ما را باور کنید، این تجربه ای بسیار رضایت بخش خواهد بود و شما نمی توانید کاری کنید جز این که در مسافرت با کشتی بادبانی ساخت دست خود حال سر خوشی داشته باشید! ساختن یک کشتی بادبانی یکی از خلاقانه ترین کارهایی می باشد که شما می توانید در طول تابستان به انجام رسانید.

 

اسکی روی آب رشته زیبا و پرهیجان است که این رشته زیبا و با وسایل اصلی و جانبی گران طرفداران بسیاری دارد. اسکی روی آب از سه رشته اصلی اسلالوم، تریک و پرش تشکیل شده است.

اسلالوم : رشته ای از اسکی روی آب است که با یک اسکی انجام می شود. در این رشته اسکی باز تلاش می کند مسیری را که دور شش گوی شناور مشخص شده به صورت زیگزاگ در آب دور بزند، طوری که بتواند از خارج تمام آنها دور زده و هیچ گویی را جا نگذارد و خود نیز در آب نیفتد. اسکی باز دور هر گویی که با موفقیت بگذراند یک امتیاز دریافت کرده و در هر راند شش گوی را باید دور بزند.

هر اسکی باز با بلندترین طناب اسلالوم که در قدیم ۲۳ متر و در حال حاضر ۱۸۲۵ متر می باشد و با کمترین سرعت قایق شروع به مسابقه می نماید. در راندهای بعدی ابتدا س رعت افزایش پیدا می کند و چنانچه اسکی باز بتواند با حداکثر سرعت قایق موفق اسکی نماید، در راندهای بعدی با سرعت حداکثر قایق در هر راند، طناب کوتاه تر می شود. اسکی بازی که با طناب کوتاه تر موفق به دور زدن دور گوی ها شود، برنده محسوب می گردد.

تریک (چرخش) : رشته تریک یا چرخش بیشترین تکنیک و حرفه را در بین سه رشته دارد. افراد مبتدی در این رشته ابتدا با دو اسکی آغاز به کار کرده و در صورت پیشرفت با یک اسکی تریک حرکات چرخشی خود را انجام می دهند. اسکی باز تریک تلاش می کند تا با تعداد چرخش بیشتر از روی برنامه ارائه شده توسط خودش در طی دو مدت ۲۰ ثانیه ای امتیاز بیشتری به خود اختصاص دهد. همچنین اسکی باز تریک با قرار دادن پای خود در طناب مخصوص تریک و یا دست گرفتن آن سعی در بدست آوردن حداکثر امتیاز دارد.

پرش : پرش از روی سکو جذاب ترین و خطرناک ترین رشته اسکی روی آب می باشد. هدف از رشته پرش این است که اسکی باز تلاش کند که تا آنجایی که می تواند از روی سکو پرش نماید. در این رشته استیل و تکنیک امتیازی ندارد و تنها پرش از سکو و پرواز در آسمان و یک فرود صحیح ملاک خواهد بود. هر اسکی باز ۳ بار می تواند از روی سکو پرش نماید و بیشترین طولی که از روی سکو می پرد امتیاز او محسوب می شود و ارتفاع ملاک نخواهد بود.

در رشته پرش سرعت قایق و ارتفاع سکوی پرش بر اساس سن افراد و مرد و زن بودن تنظیم می شود. یعنی برای مردان در یک رده سنی ارتفاع سکو و سرعت قایق ثابت می باشد و هر فردی که طول پرش بیشتری طی نماید، برنده محسوب می شود. معمولا ارتفاع س کوی پرش برای خانم ها۶/۱ متر و برای آقایان ۸/۱  متر می باشد. گرچه اکثر پرش کاران مرد و زن در محدوده ۲۴ تا ۵۲ متر پرش می کنند اما رکورد این رشته در حال حاضر در میان مردان ۹/۷۱ متر می باشد.

 

آكوآ اسيينينگ

اسپینینگ باعث بهبود عملکرد قلبی عروقی می شود: قلب و شُش، سیستم قلبی عروقی است و اسپینینگ عملکرد آنها را ارتقاء می بخشد. این به معنای بهبود گردش خون، و در نتیجه اکسیژن رسانی مطلوب تر به بافت های بدن می شود. سطح تناسب اندام شما وابسته به عملکرد سیستم قلبی عروقی است. همزمان با افزایش زمان تمرین با دوچرخه، سیستم قلبی عروقی و سطح تناسب اندام بهبود می یابند.

اسپینینگ یک ورزش برای تحمل وزن (بار) نیست پس خطر آسیب دیدگی در آن کاهش می یابد. مزیت دیگر دوچرخه این است که یک ورزش عدم تحمل وزن محسوب می گردد. بدین معنی که مثلا در زمان دویدن، بدن در مقابل صدمات محافظت نمی شود. شستن فعال در اسپینینگ سبب کاهش فشار بر روی مفاصل شده و خطر آسیب دیدگی را تا حد زیادی کاهش می دهد. مشهور است یکی از روش های تمرینی جدید و پیشرفته بدنسازی می باشد، که علاوه بر تأثیر مثبت بر متابولیسم و کنترل وزن و چربی، قابلیت بالایی در تامین تناسب اندام و حفظ وضعیت مطلوب بدنی به همراه افزایش قدرت تمرکز و نیروی ذهنی دارد. همچنین نقش بسزایی در تسریع روند بهبودی و تقویت عضلانی افراد آسیب دیده از ناحیه پا، بخصوص زانو خواهد داشت. این روش نه تنها یک تمرین مهیج برای تمام بدن است بلکه یک تجربه فوق العاده برای روح است. در هر سطحی از بدنسازی که باشید فرقی نمی کند، اگر فقط قرار باشد یک بازدید کننده باشید که برای اولین بار از ورزش های آبی دیدن می نمائید یا اینکه در گذشته از مکان تفریحی آبی لذت برده اید، به زودی خواهید دانست که دوچرخه سواری در آب در عین لذت بخشی، تمرینی با حداکثر منفعت برای بدن شماست. تحقیقات نشان داده اند که چنین محدوده کاری برای همه افراد بسیار مناسب است. با بهره گیری از خواص و اصول فیزیکی حاکم بر آب و در مقایسه آن با دوچرخه روی زمین نتایج بسیار قابل توجهی در تأیید محاسن و فواید دوچرخه در آب بدست آمده است.

این ایده تمرین گروهی با دوچرخه اگر چه ایده جدیدی نیست اما روش تمرین داخل استخر آبی در ایران یک نوآوری به حساب می آید و به سرعت رشد نموده و جایگاه خود را پیدا خواهد نمود. به این تجربه ورزشی جدید و آزمایش فوق العاده بپیوندید که شما را تا آخر با خود خواهد برد. دستگاه حرفه ای دوچرخه در آب یک ماشین ویژه است که به فرد این امکان را می دهد از تمامی امتیازات ورزش در آب بدون تحمل فشارهای نامطلوب بر روی مفاصل استفاده کند. این نوع ماشین به نوعی طراحی شده است که حداکثر رضایت ورزش فرد استفاده کننده را درون آب جلب می کند. این دستگاه می تواند نسبت به نوع خواسته فرد اعم از: کم کردن وزن، سلامتی وضعیت جسمی، تمرینات حرفه ای و یا برای بهبودی وضعیت جسمی با یک برنامه ورزشی مشخص به استفاده کننده کمک به سزایی برساند. استفاده از این نوع دوچرخه در آب نه تنها تمامی فواید دوچرخه در خشکی را در بر می گیرد بلکه فواید استفاده از آب برای خنثی کردن حداکثر فشار نامطلوب و شادابی را نیز به همراه دارد.

شدت فشارهای فیزیکی و روانی در فعالیت های ورزشی تغییراتی در سیستم عصبی – عصبی عضلانی و همودینامیک قلبی و دیگر سیستم ها به وجود می آورد که باعث به هم خوردن وضعیت خواب و حالت روانی ورزشکار و به طور کلی باعث پایین آوردن عملکرد ورزشی ورزشکار می شود.

شما عزیزان و دوستداران ورزش های آبی سفر تفریحی خود را به هرجای دنیا که می خواهید، شروع کنید و در کنار تفریحگاه آبی به پایان رسانید. شنا یک فعالیت طبیعی می باشد که برای تفریح و سرگرمی و آرامش اعصاب است. از لحاظ تناسب شنا هر دو مزایای جسمی و روحی را دارد. از آنجا که بعضی افراد دارای محدودیت جسمی هستند و نمی توانند ورزش های زمینی را انجام دهند ورزش های آبی، آمادگی جسمانی مطلوب و کاملی برای آنان فراهم می سازد.

میزان کمکی که شنا برای آمادگی جسمی دارد موضوع بحث بعضی از کارشناسان پرورش اندام است. آنها عقیده دارند که شما هرگز در طول شنا کردن به اندازه کافی برای سوزاندن کالری عرق نمی کنید. اگر چه راه های مختلفی برای ورزش های آبی وجود دارد که برای قلب، شش ها و ماهیچه های شما مفید است، مثل شنا کردن در طول استخر یا حرکات ریتمیک در آب، شنا یکی از ورزش هایی است که شما با اطمینان خاطر و با قدری راهنمایی مربی و یا پزشک آن را انجام و حتی اگر فرد آسیب دیده یا دچار ورم مفاصل باشد. مهم نیست که شما برای تفریح شنا می کنید یا برای مسابقه، در هر صورت شنا فعالیتی آرام بخش و فوق العاده است که شما می توانید، بدن خود را در آب رها کرده و غوطه ور شوید و خودتان را تماشا و سبب تسکین و تمدد اعصابتان می شود.

حرکات ریتمیک در آب می تواند تفریح و سرگرم کننده باشد و مثل شنا انفرادی نیست. شما می توانید تکنیک های اساسی را بیاموزید و سپس خودتان آنها را در بین کلاس هایتان تمرین کنید.

 

كايت سورفينگ

تاریخچه استفاده از کایت برای راندن برای اولین بار در قرن سیزدهم به چینی ها نسبت داده می شود. در دهه ۱۸۰۰ میلادی، جورج پوکوک کایت های بزرگی را برای راندن بر روی زمین و قایق ها بر روی آب مورد استفاده قرار داد که برای کنترل آن از یک سیستم کنترل ۴ خطه استفاده می کرد، سیستمی مشابه با چیزی که امروزه از آن استفاده می شود. هم ارابه ها هم قایق ها می توانستند جهت خود را تغییر داده و در مسیر باد حرکت کنند. کایت ها می توانستند برای یک مدت مداوم در هوا پرواز کنند، هدف از این کار استفاده از نیروی کایت به جای نیروی اسب برای حرکت بود تا بدین وسیله از دادن مالیات برای اسب که در آن زمان رایج بود، خلاصی یابند. در سال ۱۹۰۳، ساموئل کودی که پیشکسوت فن هوانوردی بود، کایت های مخصوص پرواز انسان را ساخت و موفق به عبور از کانال انگلیسی با یک قایق کوچک از جنس کتان شد که با نیروی کایت حرکت می کرد. در اواخر دهه ۱۹۷۰ تولید انواع کایت های کولار و سپس اسپکترا و همچنین کایت های قابل کنترل دیگر که کارایی بالا داشتند، باعث گردید تا از نیروی کایت برای کشش استفاده گردد. در سال ۱۹۷۸ کایت فلکسی فویل که ساخته «یان دیز» بود، قایق تورنادو را با سرعتی بالغ بر ۴۰ کیلومتر در ساعت کشید. در دهه ۱۹۸۰ تلاش هایی برای حرکت با کایت صورت گرفت و موفقیت هایی هم در اسکیت روی یخ، اسکی روی برف، اسکی روی آب و اسکیت با کمک کایت بدست آمد. دو برادر با نام های برونو لگاگنوس و دومینیک لگاگنوس اهل سواحل آتلانتیک در فرانسه در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ طراحی هایی برای کایت های مخصوص موج سواری انجام دادند و بالاخره در نوامبر ۱۹۸۴ اولین کایت که قابلیت باد شدن را داشت را به نام خود ثبت کردند و این اختراع تاکنون توسط بسیاری از شرکت های سازنده کایت مورد استفاده قرار گرفته است.