حقوق ورزشی

حقوق ورزشی

  • تجاوز از کمک های اولیه

 

خودداری از کمک های اولیه می تواند موجبات مسئولیت های قانونی را برای معلم یا مربی ورزش فراهم سازد و در عین حال اگر از حدود متعارف آن نیز خارج شود به علت ارتکاب جنایت باید پاسخگو باشد. بنابراین باید مرز میان کمک های اولیه ی صحیح و اقداماتی را که مداخله در امور پزشکی و جرم علیه ورزشکار محسوب می شود را ترسیم کرد. این خط را می توان در منابع علمی مربوط به کمکهای اولیه به سهولت ملاحظه کرد ولی در عمل کار چندان آسانی نیست و به همین جهت توصیه می شود که معلم و مربی ورزش از انجام اقدامات ذیل خودداری نمایند.

 

الف: تجویز و تهیه قرص برای رفع سردرد یا لینت و یا رفع ناراحتی های ناشی از قاعدگی بانوان.

ب: اقدام به معاینهی طبی و تشخیص بیماری به وسیله ی ابزار طبی

ج: تجویز قرص یا کپسول ضد سرماخوردگی

د: باند پیچی کردن مفاصل مصدوم به تصور این که دچار دررفتگی شده است. بدون نظر متخصص و احتمال شکستگی .

و: اجازه ی بازگشت به بازی، به بازیکنی که از ناحیه ی سر مجروح گردیده است

ز : به بازی گرفتن بازیکنان مصدومی که از لحاظ پزشکی مجاز به بازی نیستند.

ح: اجازهی بازگشت به کلاس و یا انجام فعالیت بدون گواهی پزشکی به دانش آموزان

ط: تجویز داروی غرغره و یا استفاده از ابزار طبی برای نمونه برداری

ی: استفاده از آلات برنده مانند چاقو یا تیغ صورت تراشی به منظور بریدن پوست، میخچه، تاول، ناخن فرورفته در پوست و غیره.

ک: ایجاد بی حسی موضعی در بازیکن مصدوم به منظور ادامه ی بازی

ل: استفاده از امکانات فیزیکی مانند حرارت یا جریان برق برای آمادگی عضلانی و دفع خون مردگی و ایجاد بهبودی بدون دستور طبی و یا به وسیله ی اشخاص فاقد صلاحیت

ن: اقدام به پاشیدن آب به صورت و یا سیلی زدن و یا استفاده از ترکیبات آمونیاک برای به هوش آوردن بازیکن بیهوشی که احتمالا موجب ناراحتی های بیشتری خواهد شد.

 

 

در مقابل این «نبایدها» به «بایسته» های زیر نیز باید توجه داشت :

 

۱- حمل ورزشکار مصدوم یک موضوع بسیار مهم است. بی توجهی به نحوهی حمل ممکن است موجب وخامت حال مصدوم شود و یا برای همیشه او را زمین گیر کند و در چنین صورتی مرتکب مسئول است، هر چند انگیزهی او نیک باشد.

آیا می دانید نتایج حاصل از حمل بازیکنی که از ناحیه ی ستون فقرات آسیب دیده، به صورت انداختن روی دوش چه خواهد بود؟

۲- انجام کمک های اولیه صرفا باید از سوی کسانی انجام شود که با این امر آشنایی کافی

دارند.

۳- هر معلم ورزش یا مربی باید آدرس دقیق نزدیک ترین مرکز درمانی به محل فعالیت ورزشی خود را بداند و تلفن های ضروری مانند اورژانس، پلیس و آتش نشانی را در معرض دید قرار دهد.

۴- در هر مرکز ورزشی حتی اگر حیاط کوچک مدرسه باشد باید لوازم و تجهیزات کمکهای اولیه، آماده ی بهره برداری باشد.

۵- در صورت بروز حادثه مربی موظف است همزمان با انجام کمک های اولیه، خانواده ی مصدوم را از جریان امر مطلع نماید.

۶- در صورتی که هریک از مراکز درمانی به هر علتی از پذیرش مصدوم خودداری نماید مربی می باید نسبت به گزارش جریان امر و تعقیب قانونی آنها اقدام کند.

۷- در صورت بروز حادثه باید به سرعت تصمیم گرفت و از مداخله ی اشخاص متفرقه جلوگیری نمود. فوریت از ضروری ترین ارکان کمکهای اولیه است.

۸- اتخاذ تدابیر احتیاطی مانع  وخامت اوضاع و احوال خواهد بود.