مقررات بهداشتی

مقررات بهداشتی شناگران

رعایت نکات و مقررات بهداشتی توسط شناگران در استخرها به منظور پیشگیری از بیماری ها ، ضرورت دارد که شناگران به دستورات و نکات بهداشتی زیر توجه کنند :

۱- شناگران موظف هستند که قبل از ورود به استخر، بدن خود را با آب گرم و صابون بشویند. همچنین بعد از استفاده از آب استخر همین عمل را انجام دهند تا از آلودگی های احتمالی پیش گیری به عمل آید.

۲- قبل از ورود به استخر، حتما پاهای خود را در حوضچه ضد عفونی به مدت یک دقیقه قرار دهند.

۳- شناگران قبل از ورود به استخر، باید مثانه خود را تخلیه کنند.

۴- در صورت استفاده از توالت در محوطه استخر شنا، شناگر می باید قبل از ورود به استخر، بدن خود را با آب و صابون بشوید و از حوضچه کلر عبور کند.

۵- شناگر از ورود به استخری که به طور کامل پر آب نیست و یا نجات غریق در محوطه نیست ، خودداری کند.

۶- شناگران از بردن مواد غذایی، ظروف مختلف به ویژه شیشه به محوطه استخر خودداری کنند.

۷- هر شناگر باید دارای وسایل اختصاصی شنای تمیز باشد.

 

شرایط مطلوب آب استخر (بهداشت استخر)

 

بعضی از پارامترهای شیمیایی، فیزیکی و بیولوژیکی که در کیفیت آب استخرهای شنا مورد توجه می باشند عبارتند از :

PH آب استخر PH :  درجه اسیدی و بازی آب را نشان می دهد.  PH  مناسب آب استخرهای شنا بین ۸/۷ – ۶/۷  توصیه شده است. خورندگی سطوح ، ایجاد لک ، تحریک و سوزش چشم و پوست شناگران از اثرات PH پایین و رسوب گذاری ، کاهش کارایی کلر برای گندزدایی ، کدر شدن آب استخر (حالت ابری) ، تحریک و سوزش چشم و پوست از اثرات PH بالا در آب استخرهای شناست .

 دمای آب استخر: در استخرهای سرپوشیده، کنترل دمای آب استخر و محیط آن (هوای استخر) دارای اهمیت است. توصیه می شود دمای هوای استخر حدود ۳ درجه سانتی گراد گرم تر از دمای آب استخر باشد . دمای پیشنهاد شده برای آب استخر برای استفاده عموم ۲۷، درجه مطلوب ۲۴-۲۳ و در وضعیت ایده آل ۲۸-۲۶ درجه سانتی گراد می باشد. دما نباید بیشتر از ۲۹ درجه باشد چرا که شنا کردن در آب های بالای ۳۰ درجه ممکن است موجب وقفه تنفسی در فرد گردد .

شفافیت آب استخر:  شفافیت از مهم ترین ویژگی های ظاهری آب استخرهای شنا می باشد و از جنبه های زیر حائز اهمیت است ؛

– عدم وجود ذرات معلق و کلوئیدی در آب استخر که مانع تماس مستقیم و مناسب عامل گندزدا با میکرو ارگانیسم ها می شود .

 

–  افراد قادر خواهند بود عمق آب استخر را تخمین بزنند و از وجود خطرات احتمالی به آسانی مطلع شوند و می توانند با اطمینان خاطر در آب استخر شنا نموده و شیرجه بزنند.

–  ایجاد شرایط دلپذیر، خوشایند و مطلوب در آب استخر به همراه جنبه های زیبا شناختی برای استفاده کنندگان . شفافیت آب استخر باید به حدی باشد که یک صفحه سیاه و سفید به قطر ۱۵ سانتیمتر، در عمیق ترین نقطه استخر به راحتی دیده شود. مشخصه های میکروبی در استخر: کیفیت میکروبی آب استخرهای شنا مهم ترین عامل در استفاده سالم از استخر می باشد. اکثر میکرو ارگانیسم هایی که در آب استخر یافت می شوند ، خطرناک نیستند. به علاوه در فرآیند گندزدایی و تصفیه ، تمامی میکروارگانیسم ها که شامل باکتری ها ، ویروس ها ، جلبک ها و قارچ ها می باشند نابود می شوند . مسئله عمده ، آلودگی ثانویه ناشی از تماس ترشحات دهان ، بینی ، پوست و دفع ادرار میباشد . برای گندزدایی آب استخرهای شنا روش های متعددی مانند استفاده از کلر، برم ، ید ، سیانورات های کلره و لامپ های اشعه ماوراء بنفش- گاز کلر- یونیزاسیون – اوزن – فیلتراسیون و سایر روش های دیگری استفاده می شود که برخی از این روش ها دیگر استفاده نمی شود و روش های جدیدی جایگزین آن شده است .

در حال حاضر یکی از مناسب ترین روش استفاده از کلر است و گزینه انتخابی برای گندزدایی آب استخرها است. بخشی از کلر اضافه شده صرف اکسیداسیون مواد آلی و معدنی موجود در آب استخر شده و مابقی صرف گندزدایی آب استخر می شود . جهت اطمینان از گندزدایی آلودگی های ثانویه همواره باید مقداری کلر آزاد باقی مانده در آب وجود داشته باشد . توصیه می شود میزان کلر آزاد باقیمانده حداقل ۶/۰ میلی گرم در لیتر باشد . این میزان کلر در PH بین ۶ /۷ – ۸/۷ باعث ایجاد نتایج باکتریولوژیکی رضایت بخش خواهد شد. اما عملا بین ۳-۱ میلی گرم در لیتر کلر آزاد باقی مانده مورد نیاز است چرا که افزایش آلودگی های احتمالی به همراه نوسانات PH که کارایی کلر را محدود می کند ، نیاز به کلر بیشتر را ضروری می نماید . تحریک و سوزش چشم ممکن است بر اثر شنا در آب با PH کمتر از ۴/۷  همراه با حضور کلر ترکیبی باقیمانده (کلرامین) اتفاق افتد .

آب حوضچه پاشویه باید حداقل حاوی ۱۵ میلی گرم در لیتر کلر باشد . تماس کوتاه مدت پا با آب حوضچه اطمینان کافی جهت گندزدایی ایجاد و نخواهد کرد. کلر علاوه بر غلظت، نیاز به زمان کافی برای اثرگذاری دارد. اگر چه غلظت بالای کلر در حوضچه نیاز به زمان را محدود کرده است اما را یک مکث چند ثانیه ای در حوضچه ضروری به نظر می رسد.

پرهیز از شنا در مواقع ابتلا به بیماری های عفونی و مسری (پوستی گوارشی و تنفسی) کمترین انتظاری است که از افراد مراجعه کننده به استخرهای شنای عمومی وجود دارد چرا که امکان سرایت بیماری به دیگر استفاده کنندگان وجود خواهد داشت.

 

بهداشت اب استخر

 

“در فصل تابستان، افراد تمایل زیادی به شنا در استخرها پیدا می کنند، تا جایی که برخی روز ها در یک سانس، افراد زیادی مشغول شنا هستند این در حالی است که افراد را با این سوال مواجه می کند: آیا شنا در آب مشترک سلامت پوست را به خطر می اندازد؟ در پاسخ باید گفت: ((بله)) در این متن سعی کرده ایم به برخی از این مشکلات اشاره کنیم.

 

خشکی پوست

خشکی پوست از مشکلات شایع شناگران است. علت آن حل شدن و از بین رفتن تدریجی چربی محافظ پوست است که موجب کاهش رطوبت لایه شاخی پوست میشود و به دنبال آن پوست خشک، پوسته پوسته و گاهی خارش دار ظاهر می شود. این وضعیت با دوش گرفتن های داغ و طولانی مدت و ماندن زیاد در جکوزی های گرم بدتر می شود برای رفع این معضل، می توان با کاهش مدت دوش گرفتن (آن هم با آب ولرم) از خشکی بیش از حد پوست جلوگیری کرد. برای شست و شوی بدن بهتر است از صابون های ملایم مثل صابون بچه یا پن ها استفاده کرد تا مانع حذف بیشتر چربی های طبیعی پوست شود. بهتر است بلافاصله پس از خشک کردن بدن با حوله یی نرم با یک حوله ی مرطوب با یک مرطوب کننده ی چرب، پوست بدن را آغشته کرد تا مانع تبخیر رطوبت از لایه ی شاخی پوست شویم. برای این منظور می توان از انواع لوسیون های مرطوب کننده بدن، روغن بچه و حتی وازلین استفاده کرد. اگر خشکی معمولی پوست با خارش شدید همراه باشد، احتمالا خشکی ساده یا (گزروزیس) به اگزما تبدیل شده است و باید به یک متخصص پوست مراجعه کرد.

 

التهاب پوست در اثر پوشیدن لباس شنا:

ممکن است استفاده طولانی مدت از مایوی تنگ و چسبان، التهاب عمیق فولیکول های مو، توسط میکروب هایی مثل استرپتوکوک، استافیلوکوک طلایی به صورت توده های زیر پوستی ملتهب و دردناک در ناحیه باسن رخ دهد. در این مواقع باید به پزشک مراجعه کرد چرا که ممکن است لازم شود که از آنتی بیوتیک خوراکی استفاده کرد. برای پیشگیری از این وضعیت، باید از مایوهای تنگ و چسبان به مدت طولانی استفاده نکرد.

 

جوش های جکوزی:

جوش های مربوط به جکوزی ( -Hot tube folliculitis) توسط باکتری به نام سودومونا آئروژینوزا ایجاد می شود. این عارضه در افرادی دیده میشود که از جکوزی های داغ با آبگردان استفاده می کنند. در نواحیی از بدن که با آب داغ در تماس است، ضایعات پوستی به صورت دانه های برجسته قرمز یا چرکی ایجاد می شود که معمولا خود به خود طی ۷ تا۱۰ روز بهبود پیدا می کند. درمان معمولا حمایتی و شامل استفاده از داروهای خوراکی ضد خارش مثل آنتی هیستامین ها است. کمپرس با اسید استیک پنج درصد، دوبار در روز، هر بار بیست دقیقه علایم را کاهش می دهد. اگر فرد دچار علایم معمولی مثل تب و لرز و بزرگی غدد لنفاوی شود، مراجعه به پزشک و استفاده از آنتی بیوتیک مناسب خوراکی، ضروری است. استفاده از کلرین کافی و کنترل (PH) لوله های آب می تواند در پیشگیری از این مشکل مفید باشد.

 

حساسیت های پوستی نسبت به وسایل شنا:

افراد ممکن است نسبت به وسایل شنا مثل عینک شنا یا ماسک غواصی واکنش نشان دهند در این صورت علایم زیر بروز می کند: قرمزی، خارش و گاهی ضایعات ترشح دار یا دلمه بستن در ناحیه تماس با وسیله یا لباس شنا، که در ضایعات شدید مراجعه به پزشک متخصص ضروری است. همچنین جنس وسیله مورد نظر باید تعویض شود تا مشکل برطرف شود، مانند استفاده از عینک بدون لاتکس در صورت وجود آلرژی به لاتکس

 

تغییر رنگ موها:

گاهی از مواقع شنا در استخر موجب سبز شدن موهای روشن می شود در این صورت میزان مس موجود در آب استخر زیاد است. این امر ممکن است به دلیل اسیدی بودن آب استخر باشد که مس لوله های آب را حل کرده و موجب تغییر رنگ موهای روشن و رنگ کرده می شود.

 

گرانولوم استخرشنا:

این بیماری به علت فعالیت میکروبی به نام مایکوباکتریوم مارینوم که یک مایکوباکتریوم آتیپیک است، ایجاد می شود. در این بیماری، برجستگی های سطحی یا عمقی قرمز تا بنفش تیره، با سفتی و دلمه روی پوست زانوها، آرنج یا سطح پشتی دستها و پاها ایجاد میشود که ممکن است بعدها زخم شود. البته اغلب اوغات با علایم خفیفی روبرو هستیم که با درد و خارش موضعی همراه می شود. برای درمان این بیماری به آنتی بیوتیک خوراکی خاص لازم است و درمان باید تحت نظر متخصصان پوست و عفونی انجام شود.

 

قارچ های پوستی

از قارچ های پوستی شایع، قارچ کف پا ا است. از آنجا که معمولا شناگران با پای برهنه در محوطه استخر راه می روند، ا در صورت ابتلا به این بیماری، آن را و به راحتی به دیگران انتقال می دهند. ا علایم این بیماری شامل لکه های قرمز : یا قهوه ای، همراه با پوسته پوسته ا شدن، خارش یا ایجاد تاول است. برای درمان باید به متخصص مراجعه کرد تا با داروهای ضد قارچ موضعی و گاهی و خوراکی بهبودی کامل صورت گیرد. برای پیشگیری توصیه میشود در پایان ا شنا دوش گرفته و سپس بدن و به ویژه و چین های بدن و لای انگشتان را کاملا و خشک کرد. اگر فردی به قارچ کف پا ن مبتلا است باید از پا برهنه راه رفتن به در محوطه استخر پرهیز کند تا موجب د آلودگی افراد دیگر نشود. احتمال دارد شناگران به قارچ کشاله ی ران مبتلا شوند چرا که تعریق بیشتر در فصل تابستان و نیز خوب خشک نکردن کشاله ی ران پس از شنا محیط مرطوبی را در ناحیه کشاله ی ران ایجاد می کند که امکان رشد قارچ را به وجود می آورد. برای پیشگیری از انتقال این بیماری به دیگران، افراد باید از حوله های شخصی استفاده کنند و در صورت بیمار شدن نزد پزشک بروند.

 

بیماریهای ویروسی

زگیل پا از دیگر بیماری های شایعی است که از طریق استخر منتقل می شود. این بیماری توسط ویروس HPV ایجاد می شود و قابل انتقال به دیگران است، لذا باید از پا برهنه راه رفتن در کنار استخر پرهیز کرد. درمان زگیل پا کرایوتراپی انجماد درمانی است که نسبتا طولانی است. در مورد انتقال برخی ویروسها مثل مولوسکوم مسری از طریق آب استخر اختلاف نظر وجود دارد و ویروس ایدز نیز از طریق آب استخر قابل انتقال نیست. توصیه می شود چنانچه فردی دچار زخم پوستی و خراشیدگی است، تا بهبود ضایعات از شنا در استخرهای عمومی پرهیز کند، چرا که آب استخر پر از باکتری، ویروس و برخی انگلها است که می توانند فرد را آلوده و بیمار کنند.

 

ضدعفونی کننده های آب:

موادی که برای ضدعفونی کردن آب استخرها به کار می رود، می تواند برای سلامتی مضر باشد، کلرین بیش از حد می تواند باعث اگزما و راش پوستی شود اگر PH آب بالا باشد، احتمال این مشکلات بیشتر است. البته زمانی که آب در حرکت است، تماس آن با مقادیر کافی هوا، باعث می شود گاز دی اکسید کربن به داخل آب آزاد شود که نهایتا باعث کاهش PH آب و در نتیجه تبدیل کلرین به گاز کلر و تبخیر آن می شود. گفتنی است کلرین برای ضدعفونی کردن و کشتن باکتری های مضر (با غلظت های بیشتری نسبت به آب آشامیدنی) به آب استخرها افزوده می شود.

 

واکنش ذره ای

واکنشی است که به واسطه ی تولید محصولات فرعی مثل تری هالومتان ها در اثر تماس کلرین با مواد آلی از قبیل گردوغبار، عرق یا پوست ایجاد می شود.

کلروفرم که شایع ترین این تری هالومتان ها است، یک ماده ی سرطان زا محسوب می شود که با غلظت بیست برابر آب معمولی شیر در آب استخرها وجود دارد. برخی تحقیقات نشان داده اند تری هالومتان ها باعث سقط و نقص های جنینی می شود. دریافت این مواد شیمیایی در شنای یک ساعته ۱۴۱ برابر دوش گرفتن ده دقیقه ای است. شناگران می توانند این مواد شیمیایی را از طریق پوست، استنشاق با بلع آب جذب کنند، با این همه بررسی ها ارتباط مستقیمی را بین شنا کردن و مشکلات سلامتی در زنان حامله با چنین نشان نداده اند. به هر حال بهتر است میزان کلرین آب استخرها با نظارت کامل مسئولان بهداشت تنظیم شود تا عموم مردم بتوانند از استخر برای شنا کردن استفاده کنند و از فایده های بی شمار آن بهره مند شوند .

 

کلرین فعال آزاد و مرکب چیست؟

اسید هیپوکلروهیپوکلریت اجزای اصلی کلرین فعال آزاد هستند. آب استخر شنا، PH بالایی دارد و میزان گاز کلرین حل شده و کلرین فعال آزاد در آن بسیار کم است. کلرین فعال آزاد به ندرت می تواند موجب تحریک چشم ها شود. این مشکل بیشتر در غلظت های بالاتر از ۲۰ میلی گرم در لیتر رخ می دهد. کلرین حل شده و مواد کلرینی موجب خشک شدن موها و پوست می شود.

هوای بالای استخر حاوی گاز کلرین با غلظت ۱ /۰  تا ۱۰ میلی متر در متر مکعب است. این مقدار بسیار کمتر از حدی است که موجب تحریک دستگاه تنفسی شود. کلرین فعال آزاد با تشکیل کلرین فعال مرکب می تواند تحریکاتی ایجاد کند.

کلرین فعال مرکب از ترکیب کلرین فعال آزاد با آلودگیهای نیتروژنی آلی و غیرآلی به وجود می آید. این آلودگی ها، توسط ترشحات بدن شناگران تولید می شود، از جمله این مواد می توان به کلرامین ها و کراتینین های کلرینه اشاره کرد. اثر تحریک کنندگی کلرین فعال مرکب اغلب به کلرامین ها نسبت داده می شود. این مواد فعال هستند و بخشی از آن ها به صورت گاز یا آب خارج می شود، مثل كلروفوم کلرآمین ها موجب بوی کلر خاصی می شوند که برای افرادی که از استخر استفاده می کنند بوی آشنایی است . با افزایش غلظت کلرین فعال آزاد و کاهش PH آب، تولید دی و تری کلروآمین ها بیشتر می شود. بوی خاص کلر در استخرهای شنا در غلظتهای اوره نیم میلی گرم در لیتر وکلرین فعال آزاد یک میلی گرم در لیتر به حداکثر می رسد.

مونوکلروآمین ها موجب تحریک چشم و در PH نرمال، میزان تولید آنها بیشتر میشود. دیوتری کلر آمینها نیز موجب تحریک چشم می شود. این مواد توسط آب و از راه هوای بالای استخرها به چشم ها می رسد. همچنین تری کلروآمین ها باعث تحریک دستگاه تنفسی می شود. غلظت کلرین فعال مرکب باید در استخرهای شنا كمتر از یک میلی گرم در لیتر باشد. برخی فرآورده های فرعی کلرین، مثل کلروفوم در معرض اتهام سرطان زایی قرار دارند. غلظت آن به کربن الي کل، تعداد شناگران و درجه حرارت آب بستگی دارد. کلروفرم مهمترین محصول واکنشی است

غلظت کلروفرم در استخرهای شنا بسیار متغیر است، اما بالاترین غلظت آن بالای آب استخر است. شنا در استخر یکی از علل اصلی مواجهه غیر حرفه ای با کلروفرم است. در استخرهای رو باز مواجهه با کلروفرم کمتر است چون جریان هوا آن را کاهش می دهد. شناگرانی که به مدت طولانی و با فعالیت شدید بدنی شنا کنند(حرفه یی ها بیشترین کلروفرم را دریافت می کنند.

کلروفرم می تواند باعث اختلالات کبدی و کلیوی شود و به نظر می رسد بر اساس بررسی اپیدمیولوژیک ارتباطی بین مواجهه با مواد آلی کلرینه و هیپوکلریت با سرطان پوست وجود دارد. در حیوانات آزمایشگاهی مصرف – خوراکی طولانی مدت کلروفرم باعث سرطان کبد شده است. تحقیقی در سال ۲۰۰۱ در هلند نشان داده است افراد شناگر از مشکلاتی مثل فراموشی خستگی، سرماخوردگی های مزمن ، مشکلات صدا، تحریکات چشمی سردرد، گلودرد، اگزما و التهاب سینوس فرونتالش شکایت داشته اند. استفاده از ضد عفونی کننده های جایگزین که حداقل فرآورده های جانبی را تولید کنند و به سود تهویه استخرها برای کاهش این معضلات مطرح شده اند.

براساس برخی بررسی های اپیدمیولوژیک شناگران حرفه ای هوا را به صورت عمیق تر داخل ریه های خود می کشند، لذا فرآورده های کلرینه بیشتری را جذب می کنند، عملکرد ریوی در استخرهای سرپوشیده یی که با کلر ضد عفونی می شود کاهش می یابد .

بسیاری از شناگران حرفه ای به آسم دچار می شوند. مشکلات تنفسی شناگران با شنا در استخرهای روباز برطرف می شود، زیرا باد گازهای مضر را از هوای بالای استخر دور می کند.

کودکان نسبت به افراد بالغ هوای بیشتری را تنفس می کنند، لذا مواد گازی بیشتری را جذب می کنند و در معرض خطر بیشتری هستند. استخرهای شنایی که توسط گاز کلرین ضدعفونی می شوند، ممکن است در اثر نور آفتاب اسید هیدروکلریک تولید کنند که باعث کاهش PH آب می شود وقتی PH به زیر ۶/ ۳ برسد، احتمال خوردگی های دندان در شناگران بیشتر می شود. بهتر است PH آب استخر در حدود ۷ / ۴ نگه داشته شود.

 

آیا آب استخر موجب ریزش موها می شود.

آب استخر به واسطه وجود مواد شیمیایی و کلرینه می تواند باعث خشکی بیش از حد و آسیب موها شود. شناگران مبتلا به ریزش مو باید به پزشک متخصص پوست مراجعه و علت را جستجو کنند، چرا که بیشتر مواقع ارث و عوامل هورمونی باعث ریزش مو می شوند و به آب استخر ارتباطی ندارد اما بهتر است شناگران از کلام های شنا استفاده کنند و پس از شنا با شامپوی ملایم (یک بار) موهای خود را شسته و خوب آبکشی کنند.

احتمال انتقال عوامل قارچی کچلی سر نیز توسط أي استخر وجود دارد که این مساله بیشتر در کودکان زیر سنین مدرسه دیده می شود.

آب استخرهای عمومی، حاوی میکرو ارگاریسم ها و مواد ناخواسته یی است که ناشی از پوست و فرآورده های ترشحی شناگران است. شناگران موجب ورود آلودگی های مختلفی به آب می شوند مثل باکتریهای بزاق، محصولات ترشحی (ادرار یا مدفوع) آلودگی های لباس شنا، بافت پوست، چربی پوست، عرق، ترشحات بینی یا گلو، موها، مواد آرایشی و آمونیاک.

میکروارگانیسم ها در استخرهایی که آبشان زود عوض نمی شود به سرعت زیاد می شوند و احتمال بیماری های عفونی افزایش پیدا می کند.

آب استخرهای شنا حاوی آلاینده های محلولی مثل ادرار، عرق و سایر فرآورده های ترشحي شناگران است. عرق و ادرار اساسا از آب آمونیاک و اوره تشکیل شده اند. این مواد همچنین حاوی کراتین، و اسیدهای آمینه هستند، اجزای عرق و ادرار به خودی خود برای سلامت فرد مضر نیستند. این فرآورده ها با ضدعفونی کننده های آب مثل کلرین واکنش می دهند و محصولات واکنشی غیر دلخواه (که اساسا کلرامین ها هستند) تشکیل می شود.

کریپتوسپوریدیوم و اشرشیاکولی که هر دو می توانند موجب اسهال و استفراغ شوند، منبع روده یی دارند و در آب استخرها یافت شده اند. علت وجود این میکروب ها شناگران اسهالی و بچه های پوشک دار هستند که با پوشک وارد استخر شده اند.

همچنین در برخی از استخرها مقادیر اندکی باکتری سود و مونا آئروژینوزا وجود دارد که عامل ایجاد عفونت های پوستی و گوشی است. ژیاردیا که انگل روده ای است و باعث اسهال مزمن می شود نیز در استخرها وجود دارد

 

 

توصیه هایی برای پیشگیری

همیشه پیش از ورود به آب استخر ، خوب دوش بگیرید، حتی اگر صابون نیز استفاده نشود، دوش گرفتن می تواند تا ۸۰ درصد آلودگی های بدن را پاک کند . تا حد امکان از ورود کودکان و شیرخواران پوشک دار به استخرها جلوگیری و در صورت لزوم از پوشک های ضد آب استفاده شود.

هرقدر استخر بزرگتر باشد، احتمال وجود باکتری ها و ارگانیسم های بیماری زا داخل آن بیشتر است، چرا که شناگران بیشتری از آن استفاده می کنند.

اگر آب استخر کدر باشد یا بوی شدید کلرین یا سایر مواد شیمیایی بدهد احتمال آلودگی بیشتر است. در کنار استخر از دمپایی های خودتان استفاده کنید تا احتمال ابتلا به قارچ پا و نیز زگیل کف پا به حداقل برسد. از حوله های شخصی برای خشک کردن استفاده کنید. پس از شنا کردن بدن را با آب سالم خوب آبکشی کرده و پس از خشک کردن از مرطوب کننده بر روی بدن استفاده کنید